Od zarania dziejów ludzie szukali schronienia przed warunkami pogodowymi czy niebezpiecznymi zwierzętami. Odkąd zmienili tryb życia z wędrownego na osiadły, posiadanie dachu nad głową stało się podstawą bezpieczeństwa egzystencji. Ludzie zamieszkiwali jaskinie, własnoręcznie wybudowane szałasy oraz domostwa typu ziemianki czy lepianki. Materiałem na pokrycia dachowe. były wiechy słomiane, gałęzie, kora z drzew. Wcześnie pojawiły się pierwotne systemy odprowadzania wody z opadów np. rynny. Miało to zapewnić bezpieczeństwo schronienia, by uniknąć zalania deszczem.